نحوه استفاده از اراضی و ساخت وساز در "پهنه سکونت S
پهنه سکونت S، قسمتهایی از شهر است،که وجه غالب آن، کار و فعالیت بوده و سهم سکونت در آن بسیار محدود و تابع نظم عمومی این پهنه و فضاهای کار و فعالیت است. تعیین و تدقیق این پهنه در محدوده شهر، برای متمایز کردن پهنههای کار و فعالیت از سایر پهنهها، به ویژه سکونت است، تا ضمن ارتقاء کیفیت محیط شهری، رونق فعالیت در فضاهای شهری میسر شود. این پهنه در عرصههای بسیار متراکم فعالیت با دسترسی های ضعیف و استقرارهای خطی و پراکنده محدود شده و در مراکز جدید و پهنههای مستعد و رو به توسعه شهری، با دسترسی های مناسب به معابر اصلی، خطوط و ایستگاههای اصلی مترو، گسترش یافته است.
پهنه سکونت S به تفکیک زمینههای فعالیت، از زیرپهنههای متمایز تجاری، خدماتی، اداری و صنعتی و یا اختلاطی از این فعالیتها در مقیاس عملکردی محلی، ناحیه ای، منطقهای، شهری و فراشهری تشکیل شده و عرصه اصلی استقرار و بارگذاری مناسب فعالیت، برای جلوگیری از تداخل نامناسب کاربری ها، ارتقاء کیفیت محیط شهری، و در جهت رونق فعالیتهای سازگار با محیط زندگی ساکنین شهر تهران است. سکونت در پهنه فعالیت، با توجه به نظم عمومی فضاهای کار و فعالیت، معطوف به تثبیت سکونت موجود در فضاهای سنتی فعالیت (مانند بازار) و ساماندهی سکونت موجود در فضاهای فعالیت به شیوه ای مناسب و توأمان، برای سرزنده ماندن شبانه روز فضاهای فعالیت مدرن (مانند مراکز و پردیس های شهری) است.
عرصههای فعالیت در شهر تهران، با استفاده از محدودههای مستعد توسعه و تبدیل کاربری های، ناهم س نخ، نامناسب و ناسازگار با محیط شهری (مانند کاربریهای نظامی، انبارهای متروکه، صنایع مزاحم و ...) گسترش و توسعه یافته، و در عرصههای خاص، مانند بافتهای متراکم با دسترسیهای ضعیف و استقرارهای خطی و پراکنده، محدود شده است.
عرصههای فعالیت در شهر تهران، با استفاده از محدودههای مستعد توسعه و تبدیل کاربری های، ناهم س نخ، نامناسب و ناسازگار با محیط شهری (مانند کاربریهای نظامی، انبارهای متروکه، صنایع مزاحم و ...) گسترش و توسعه یافته، و در عرصههای خاص، مانند بافتهای متراکم با دسترسیهای ضعیف و استقرارهای خطی و پراکنده، محدود شده است.